Blog

“De derde dag bouwen zit er alweer op en wat heb ik weer een hoop indrukken opgedaan. Een warme, maar vooral benauwde dag, wind.
Vandaag gewerkt aan huisje 4, van vader en moeder met 4 kinderen. De oudste dochter werkt als serveerster in Thailand en verdient daar voor de familie het inkomen. De drie kleine jongens waren thuis.

“Onze doelstelling van vandaag was om de 3 gemaakte spanten voor het huis af te maken en in de ochtend overeind te helpen. Dat is gelukt en het casco van het huis stond om 12.00 uur overeind.
Het gebruikte lokale hardhout (bangkirai) is keihard en erg zwaar. Met vereende krachten hebben we het huis “overeind” getrokken.

“ ’s Middags is de gehele groep bouwers naar de plaatselijke basisschool gegaan om de ruim 300 kinderen te ontmoeten, leren handen wassen, nagels knippen en te spelen.
 
Aan ieder kind werd persoonlijk uitgelegd en voorgedaan hoe ze moesten wassen en nagels knippen. Kinderen tot 10 jaar met een ongekende discipline. Een geweldige mooie ervaring met ieders eigen verhaal.”

“Om 16.00 uur is een klein groepje bouwers, waaronder ikzelf, vertrokken naar een huisje in een dorpje verderop. Voor de oma van 78 jaar had Habitat vorig jaar een huis gebouwd. Een emotioneel onverwacht bezoek liet vele tranen stromen .”

“Naast dat we allen keihard ons best doen met het bouwen van de huizen nemen we ook een kijkje in het leven van de Cambodjanen.
Tijdens het project worden we geholpen door 5 vertalers om met de gezinnen te kunnen communiceren en worden we ook begeleid door 3 bouwbegeleiders.
Deze jongens hebben ieder hun eigen achtergrond en verhaal.
Van één van hen heb ik zijn levensverhaal mogen horen. Hij komt zelf uit een dorpje net boven Angkor, waar hij woonde met zijn ouders, 5 broers en 1 zus. Daar zat hij op de basisschool, waarna hij door zijn moeder naar Siem Reap gestuurd is.

Na de middelbare school is hij naar de universiteit gegaan om Civiele techniek te studeren en nu werkt hij sinds 3 maanden bij Habitat for Humanity.
In een land waar de intellectuele bevolking in de mid-jaren ‘70 is uitgemoord, is het geweldig om te zien hoe deze dorpsjongen geknokt heeft voor een betere toekomst.
Hij is één van de vele verhalen, maar op het schooltje van vanmiddag, hebben we meermaals van de kinderen gehoord dat zij graag de Engelse taal willen leren. Zij zien de talenkennis als een opstap naar een betere toekomst.”