Blog

 Woensdagavond, stipt 19.30 uur vertrekken we, nou ja stipt…, naar een bijzonder restaurant.

Het is een restaurant die is opgezet om jongeren met een geringe kans tot de arbeids markt een opleiding te bieden tot een ervaren kracht in de horeca, een geweldig inititief hier in Cambodja.
Het eten was ook bijzonder te noemen, diverse insecten zagen we op ons bord verschijnen, natuurlijk ook nu weer aangevuld met rijst, het is wel erg fijn dat we achteraf hoorden en zagen dat we mieren en meelwormen hebben gegeten en . . . .  ach ik zal niet alles noemen, waarschijnlijk weet nog steeds niet iedereen de afkomst van het vlees.
 
Bij terugkomst in het hotel zagen we de diversiteit van de 50 bouwhelden, een groep wilde graag naar bed terwijl er nog een hele groep de lokale horeca wilde helpen aan omzet, ik mocht zelf ervaren dat er heel veel te zien en te beleven valt in de pubstreet, prachtig. Het veelvuldig en opdringerig aanbieden van publieke vrouwen, drugs en tuktuks bereikte bij mij het tegenovergestelde, laat mij alsjeblieft: monogaam, bij mij volle bewustzijn en lopend van het uitgaansleven genieten !!
De rillingen liepen me over de rug toen ik in de pubstreet drie bouwhelden zag die de uitdaging aangingen om grote gefrituurde spinnen op te eten… Brrrrrrr.. Helden, ze hebben het echt gedaan.
 
Na een korte nachtrust ging de wekker om 06.10 uur, na het gebruikelijke ochtend ritueel van douchen scheren aankleden en haren in de plooi en natuurlijk een heerlijk ontbijt gaan we om stipt 07.30 uur, nou ja stipt.., de bus in en vertrekken we weer richting de bouwplaats,  heerlijk die gratis massage door de geringe oneffenheden in sommige wegdelen die we moeten passeren.
Vandaag huisje nr. 2, keurig door de vorige groepen in een ver gevorderde afbouw stadium achtergelaten. Wij hebben op een paar planken na, die laten we over voor de bouwhelden van vrijdag, de afbouw gereed gemaakt.
En dan het gezin met al die kindjes, wat raakt het mij om kinderen zo te zien, de armoede, het primitieve leven, de kinderen waren al erg blij om schroefjes aan te mogen geven,  we hebben liedjes met ze gezongen, en samen selfiefoto’s met de kinderen gemaakt.
We hebben bijna de hele inventaris uit hun oude huisje verhuist naar de nieuwe , en dat is dan een kast met kleding en een bed,   En als ik dan denk aan mijn eigen verhuizing, wat een verschil.    ik denk dat ze er vannacht al gaan slapen.. .ik had het wel gedaan als ik hun was.
 
Een reis om niet snel te vergeten, wij maken veel indruk op de nieuwe bewoners, wat een merkbare dankbare mensen.
Maar dan de indrukken die wij zelf opdoen, wat het ons doet, de ervaringen met armoede, de mensen, de geur, de taal, het land, de wegen, de tuktuks, de pubstreet, enz. enz.   en dan de verhalen van de bewoners….., dat maakt je soms stil.
 
Ons werk is maar een druppel op een gloeiende plaat.
Maar het is wel een druppel !!!