Blog

Vandaag al weer de laatste dag. Om 19.30 richting het dorp waar nog enkele bouwactiviteiten afgerond moeten worden. Huis 1 is op een haar na gereed. Huis 2 moet geschilderd worden en het betonnen platje bij de trap moet nog aangebracht worden, Huis 3 alleen opruimen, Huis 4 ook alleen opruimen, Huis 5 biedt nog de grootste uitdaging: hier moeten nog enkele wandplaten aangebracht worden, alle naden afwerken en helemaal schilderen.

Vanwege de mogelijkheid van een hoosbui rond 14.00 uur wordt er besloten de totale groep zo op te splitsen dat er genoeg mensen op de juiste plek staan om de resterende werkzaamheden af te ronden, en om 11:00 uur de sleutel overdracht bij de 5 huizen plaats te laten vinden.
Daarnaast moeten te twee toilet gebouwtjes afgerond worden.
Iedereen wordt dan verzocht om 11:00 bij huis 1 te verzamelen. Wij hebben dus 1,5 uur de tijd
Het blijkt dat de hele week toch zijn tol eist  van de gezondheid van enkele teamleden. Zo waren gisteren 2 teamleden onder zeil met buikloop, waarvan er vandaag weer 1 terug is, en zijn er vandaag 4 bijgekomen. De bloed hete omstandigheden zijn zeker zwaar te noemen, en gezien het werk dat er in de laatste twee dagen verzet moet worden, is het knap dat om 11:00 uur de werkzaamheden afgerond zijn.
 
De 5 ceremonies gaan als volgt: het team wat de eerste dag bij het betreffende huis de week is gestart, worden betrokken bij het door knippen van het rode lint. Ieder teamlid een klein stukje zodat na de local workers, de bewoners van het huis het lint geheel door mogen knippen. Dit gepaard gaande met het gooien van een bloemen confetti en luid gejuich.
 
Daarna gaat een symbolische sleutel de hele groep rond, om uiteindelijk bij de bewoners in handen te komen. Elke handeling duurt zo’n 15 tot 20 minuten, zodat wij rond 13:00 aan de lunch kunnen.
Om 14:00 uur vind de laatste ceremonie plaats waarbij iedere bewoner zijn dankbaarheid kan uitspreken , en vertegenwoordigers van onze groep ook nog een woordje kunnen zeggen. Het geheel uitstekend vertaald door Eric, onze Cambodjaanse regelateur.
Dan begint de muziek en en wordt er gedanst en gezongen, ja ook door ons: het altijd aanstekelijke “hoofd, schouders knie en teen”.
 
Om 15:00 uur met zijn allen weer in de bus naar het hotel, iedereen met last van de onnoemlijke hitte (en zelfs de Cambodjanen hadden er vandaag last van) maar  zeer voldaan dat het allemaal zo goed afgerond is en zonder omgetogen woord  in de hele groep
 
Een fantastisch team vaklieden. Een eer om hieraan mee te mogen werken.
 
Babs, Bernhard, Olaf en Malcolm